بديع وجوه تحسين كلام پس از رعايت مطابقتش با مقتضاى حال دانسته مىشود از اينرو اينعلم هيچ تعلّقى بنفس بلاغت نداشته بلكه مفيد حسن عرضى در كلام بليغ مىباشد . قوله : ملكة يقتدر بها : ضمير در [ بها ] به ملكه راجع است . قوله : يعرف به ايراد معنى الواحد : ضمير در [ به ] به علم راجع است . قوله : واضح الدّلالة عليه : ضمير در [ عليه ] به معناى واحد راجع است . قوله : و بعضها اوضح : ضمير در [ بعضها ] به طرق بر مىگردد . قوله : مختلفة فى الفظ و العبارة : لا فى وضوح الدّلالة و خفائها . متن و دلالة اللّفظ امّا على تمام ما وضعه له او على جزئه او على خارج عنه و تسمّى الاولى وضعيّة و كلّ من الاخيرتين عقليّة . و تقيّد الاولى بالمطابقة و الثّانية بالتضمّن و الثالثة بالالتزام . شرح عربى ثمّ لمّا لم يكن كلّ الدّلالة قابلا للوضوح و الخفاء اراد ان يشير الى تقسيم الدّلالة و تعيين ما هو المقصود ههنا فقال : ( و دلالة اللّفظ ) يعنى دلالته الوضعيّة * و ذلك لانّ الدّلالة هى كون الشيئ بحيث يلزم من العلم به العلم بشيئ آخر و الاولى الدّال و الثانى المدلول * ثمّ الدّال ان كان لفظا فالدّلالة لفظية و الّا فغير لفظية كدلالة الخطوط و العقود